Dubar square en The monkey temple

De afgelopen dagen heb ik veel geholpen bij de kinderen. Ik help voornamelijk met het maken van hun huiswerk. Ik vind het wel erg jammer dat ik niet meer voor ze kan doen. Ik heb op dit moment namelijk het gevoel dat ik niet echt iets bijdraag aan hun welzijn, ontwikkeling of wat dan ook. Iedere dag heb ik in het midden van de dag een paar uur de tijd om Kathmandu te verkennen en iets voor mezelf te doen.

IMG_2403

Woensdag ben ik samen met de twee andere vrijwilligers die op dit moment in het huis wonen naar Dubar Square gegaan. Dat ligt in het centrum van Kathmandu. Het is een plein met onder andere een oud paleis, meerdere tempels en grote beelden van goden. En, niet te vergeten, de levende godin. Dit is een jong meisje die aan 42 kenmerken voldoet, zij is tot haar eerste bloeding een godin volgens het Hindoeïsme. Vroeger kwam ze een keer per dag voor een raampje zitten zodat het volk haar kon zien. Dit doet ze alleen al enige tijd niet meer omdat mensen foto’s van haar namen, wat strikt verboden is. Toen wij er waren is ze wel naar buiten gekomen en dat is dus best iets bijzonders… Ik heb eigenlijk wel met haar te doen, ze mag de grond niet aanraken en moet allerlei verplichtingen nakomen terwijl het een jong meisje van nog geen 12 jaar is. Het is allemaal erg mooi en indrukwekkend, maar helaas ook erg vervallen door de aardbeving. In het dagelijks leven zie ik niet veel sporen van de aardbeving, niks is netjes en alles is praktisch, niet mooi. Op dit soort plekken zie je echter wel heel erg goed de schade. Waar het eerst mega indrukwekkend heeft moeten zijn is het nu mooi, maar slecht onderhouden in zijn uitstraling. Gelukkig zie je dat ze overal hard aan het werk zijn om alles weer in zijn ere te herstellen.

Gister zijn we met zijn drieën naar de monkey temple geweest. Dat was echt ontzettend mooi! De tempel zelf is erg indrukwekkend, maar het uitzicht is misschien nog wel veel indrukwekkender. Je kijkt uit over heel Kathmandu, aangezien de tempel bovenop een berg ligt. Zo kun je over de hele vallei uitkijken en zie je het gezoem van de mensen onder je. De aapjes zijn overigens erg schattig en gemeen. Om bang van te worden. Ze zijn erg slim en weten precies wat een flesje, zakje en camera is… En als ze het zien doen ze er alles aan om het te pakken te krijgen. Van een afstandje zijn ze wel leuk hoor. Ook hier was het gevolg van de aardbeving erg goed te zien. gelukkig was de tempel zelf nog volledig in takt en zijn alleen omliggende gebouwen beschadigd.

IMG_2411

Vandaag ga ik niet naar het weeshuis en heb ik bedacht om een beetje door Thamel, de toeristische wijk, te gaan struinen. Lekker even op mezelf wat mooie spullen kopen voor thuis en ook alvast mijn opletten voor goede hostels. Het wordt me namelijk steeds duidelijker dat ik dit niet voor de volle acht weken leuk zal vinden. Daarom heb ik nu het plan opgevat om de laatste twee weken of laatste week in een hostel te verblijven. Hopelijk ontmoet ik daar iemand waarmee ik een trekking hier in de omgeving kan maken, omliggende dorpen en/of steden kan bezoeken of gewoon samen Kathmandu uitpluizen. En anders is Kathmandu op zichzelf ook al ontzettend mooi en kan ik me hier makkelijk twee weken in mijn eentje vermaken denk ik. Ik weet nog niet zeker of ik het echt ga doen, deels omdat ik het eng vind en niet weet hoe ik dat dan allemaal moet aanpakken en deels omdat ik het nu ook wel goed heb. Toch denk ik dan ‘er is maar een manier om het te leren en dat is het gewoon doen’, dus we zullen zien hoe het loopt. Ik kan ook via het reisbureau van de familie waar ik verblijf iets ondernemen, dat is alleen redelijk prijzig en ook vind ik hun visie op hoe je je als toerist behoort te gedragen soms enigszins verstikkend. Zij zijn van mening dat je je volledig aan de bevolking moet aanpassen en alhoewel ik dat ook vind, vind ik ook dat je je eigen identiteit en nationaliteit moet kunnen behouden. Dat is niet altijd mogelijk voor mijn gevoel. Dit is natuurlijk een veiligere optie, maar of het ook de beste is…

O ja, nog iets wat je niet hoort in Nederland, maar blijkbaar wekelijkse kost is, zijn naschokken. En best heftige ook. Ik heb er nu drie meegemaakt waar van slechts een gevoeld hahaha. Toch schijnen ze allemaal 5,nogwattes op de schaal van richter te zijn geweest. Het beangstigd me wel een beetje, maar als ik kijk hoe de bevolking erop reageert lijkt het alsof het minder gevaarlijk is dan het voor ons klinkt.

X

foto’s volgen nog als ik weer thuis ben, nu in een cafeetje zonder mijn kabeltje

Vorige bericht
Volgende bericht

1 Comment

  • Reply
    Elosan
    5 maart 2016 at 10:33

    Heel mooi je foto’s! Ja en ga maar goed op zoek naar hostels! Lekker mensen ontmoeten van over de hele wereld!
    Ieh! Naschokken!! Kom maar snel naar huis, hahahaha! Ik krijg heimwee naar mijn reizen joh!

  • Leave a Reply

    CommentLuv badge