‘Een paar weken geleden’

Terwijl ik dit schrijf luister ik voor het eerst weer de muziek die ik het meest heb geluisterd in Nepal. Islands van Bear’s Den. Wat mis ik het, het gevoel van avontuur en trots. Iedere dag mijn angsten opnieuw overwinnen en aan de kant schuiven. Groeien en mooie dingen ontdekken. Het reizigers leven, waarin niets vast staat en waarin iedere dag weer een nieuw avontuur voor je heeft.
Eigenlijk heb ik helemaal niet veel muziek geluisterd in Nepal. Alleen tijdens de lange, vervelende busreizen had ik af en toe wat muziek op. Eigenlijk altijd dit album en nu draagt het voor mijdus niet alleen een herinnering aan Nepal, maar ook aan het op pad zijn. ‘On the go’, opweg naar het onbekende avontuur. Nu, na twee weken, weet ik nog steeds niet goed hoe ik mezelf weer in normaal moet passen. Alsof ik eruit ben gegroeid een andere vorm heb genomen en daardoor mijn puzzelstukje niet meer in mijn levenspuzzel past.
Waar wil ik eigenlijk met dit stukje heen, vraag ik me nu af. En nog groter, waar gaat het heen met dit blog? Wat wil ik verder?

Ik heb nog steeds behoefte aan het opschrijven van mijn gedachtes en gevoelens, avonturen als ik ze beleef. Dat beantwoord eigenlijk al mijn vragen, ik wil door blijven schrijven en hopelijk snel weer reizen. Schrijven over avonturen die ik beleef en plaatsen die ik bezoek, maar tussen die reizen wil ik nog steeds schrijven over mijn leven, avonturen en gedachten.

En misschien is het dan uiteindelijk allemaal wel samen te vatten in een groot avontuur naar volwassenheid die lijkt te zijn begonnen met mijn reis naar Nepal?

Vorige bericht
Volgende bericht

No Comments

Leave a Reply

CommentLuv badge