Holi en Boudhanath

Vlak na mijn bericht maandag kreeg ik te horen dat ik niet mee kon met de meiden naar Dhading. In plaatst daarvan ga ik morgen, vrijdag, tot zondag samen met de vrijwilliger die ook bij Shiva woonde en zijn ouders. Dit heeft als gevolg dat ik nu twee extra dagen vrij heb. Genoeg tijd om weer wat mooie dingen in Kathmandu te bewonderen.

Maar eerst afgelopen dinsdag, Holi! Wat een fantastisch feest. Zo bijzonder en mooi hoe iedereen compleet onder de kleuren zit. Qua sfeer moet je een beetje denken aan Koningsdag, iedereen is vrolijk, opgetogen en uitbundig, maar bovenal super vriendelijk! Iedereen is gewoon in een super goede stemming en dat doet de sfeer op straat heel erg goed. Ik heb het samen met Matthia gevierd en we hebben een heel gezellige dag gehad. Grappig was dat, doordat we blank zijn, de kleuren veel beter te zien zijn op onze huid en haren. Daardoor wilde iedereen met ons op de foto, we zagen er zo vrolijk uit zeiden ze, haha.

Gister ben ik in mijn eentje naar Boudhanath geweest. Dat was een prachtige super grote tempel, maar door de aardbeving is helaas het hele bovenste stuk verloren gegaan. Dat zijn ze nu weer aan het herstellen. De tempel zelf is dus niet heel erg mooi of bijzonder, maar de sfeer bij zo’n tempel blijft heerlijk en alle mooie karakteristieke Nepalezen die er lopen ook. Dit is de grootste tempel die ik tot nu toe heb gezien en er waren hier ook allemaal hele leuke winkeltjes, cafeetjes en hotels omheen. Ik heb een heerlijk dagje gehad en voelde me stiekem ook wel trots dat ik in mijn uppie helemaal met de bus een stukje buiten Kathmandu was gegaan om dit te kunnen bewonderen.

Nu zit ik lekker in een cafeetje in Thamel met een kopje koffie en een lekkere koek, na te genieten van de yoga les die ik net heb gevolgd. Ik was de enige en het was echt super fijn. Ze heeft me heel erg uitgedaagd en was constant verbaast over hoe stijf ik ben. Ze kon niet geloven dat ik dat al mijn hele leven ben en zelfs nu al twee jaar aan yoga doe. Dat is echt een verschil, Nepalezen zijn over het algemeen gewoon echt veel flexibeler dan ik ben, of westerlingen in het algemeen. En ze snappen echt niet dat iemand sommige dingen niet kan omdat dat voor hen blijkbaar super normaal is. Gelukkig blijft het yoga en de grondgedachte daarvan is dat je jezelf nooit forceert, dat zei ze dan ook steeds en ze accepteerde dat ik bepaalde dingen niet kon. Dat was heel fijn.

Vanmiddag moet ik dan mijn grote rugzak in gaan pakken, want zondag kom ik alleen even die ophalen waarna ik naar het hostel ga. Best spannend, dat ik nu echt uit mijn tas ga leven. De afgelopen weken heb ik mijn kleren gewoon in een kast gehad en sowieso hebben al mijn spulletjes een plekje in mijn kamer gekregen met de tijd. Nu moet ik echt gaan bedenken wat ik niet veel nodig zal hebben en wat wel, wat er onderop moet en wat niet in andere woorden haha.

In tegenstelling tot afgelopen week gaat het goed met me. Ik zit lekker in mijn vel en ben weer allerlei dingen aan het ondernemen. Het is een heel goed besluit geweest om ietsje eerder te stoppen met het vrijwilligerswerk. Nu kan ik de laatste paar weken nog volop genieten, ontdekken en ervaren. Mijn indicatie van hoe het met me gaat is al mijn hele reis geweest ‘Hoe graag wil ik naar huis?’. En ik heb goed nieuws, want de gedachten dat ik over 2,5 week in het vliegtuig naar huis zit vind ik nu echt verschrikkelijk.

X

Vorige bericht
Volgende bericht

2 Comments

  • Reply
    Vincent
    26 maart 2016 at 09:24

    He Marieke,

    Wat geweldig om jouw belevenissen te volgen vanaf deze kant van de aardbol. Je schrijft het heel beeldend op (en eerlijk!).
    Lijkt me een bijzonder feest om mee te maken, Holi. Waarom doen ze dat eigenlijk, met die verf? Mochten jullie ook gooien?
    En als je niet zo’n flexibel lichaam hebt… who cares. Een flexibele geest is belangrijker.

    Mooi om te lezen dat je zelfstandig aan het reizen gaat en er zin in hebt. Je laatste zin klinkt hoopvol; ik ben erg benieuwd hoe het je bevalt.
    Ga je nog naar Pokhara? Maak een paar mooie foto’s van de Annapurna. Ben wel een beetje jaloers namelijk…

    Namasté,
    Vincent

    • Reply
      Zoey
      27 maart 2016 at 16:22

      Hoi vincent,
      Ze gooien met kleur omdat het begin van het regenseizoen nu is en dan alles weer gaat groeien en bloeien.
      Ja ik ga negen dagen naar pokhara en waarschijnlijk ook wandelen in de omgeving, ik zal een paar mooie (analoge) foto’s voor je maken 🙂
      Namasté!

    Leave a Reply

    CommentLuv badge