Terug in Nederland

Na twee heerlijk relaxte dagen in Pokhara, waar ik echt niets bijzonders heb gedaan en vooral heb genoten van het heerlijke weer (tegen de 40 graden) en de leuke reizigers, was het zondag tijd om met de bus terug naar Kathmandu te gaan. Wat een verschrikkelijke tocht was dat! Hij duurde meer dan acht uur, hobbelend over de slechte Nepalese snelweg (twee banen vaker niet geasfalteerd dan wel). Helemaal moe en gebroken kwam ik aan in het hostel in Kathmandu waar ik voor Chitwan ook was geweest. In mijn kamer sliepen nog twee andere vrouwen waarmee ik heerlijk heb gegeten in een van de betere restaurants in Kathmandu. Het is een restaurant met midden oosterse gerechten, echt super goed!

Maandag was mijn laatste dag in Nepal en ik was best wel zenuwachtig voor de vlucht, het wederzien van iedereen en het teruggaan naar ‘normaal’. Eerst nog een dag volop genieten! Ik had nog wat spullen bij Shiva liggen, dus in de ochtend heb ik die opgehaald waarna ik mijn tas in kon pakken. Zoals ik al had verwacht heb ik teveel spullen gekocht, het paste niet… En zo werd de hoes die ik om mijn rugzak deed tegen diefstal en drugsdealers opeens ook een tas… Toch wel heel handig dat ik die ook nog mee had haha. De rest van de dag heb ik vooral afscheid genomen van de stad waar ik heb gewoond en waar ik me echt thuis heb gevoeld. Nog een keer de lekkere cheesecake eten in Himalayan Java, de heerlijke samosa’s in het lokale achteraf zaakje, een zelfgemaakte icetea bij phat khat en een falafel wrap bij chick’n’falafel. Lekker door de straten lopen, genieten van de typische Nepalese plekjes die ik gedurende de weken heb ontdekt en niet te vergeten, al mijn roepies die ik nog had uitgeven.

Aan het eind van de dag was het dan eindelijk tijd om gedag te zeggen en weg te gaan na twee dagen van daar tegenop zien en naar uit kijken. Met de taxi ging ik richting het vliegveld waar het allemaal veel makkelijker ging dan verwacht. Het was natuurlijk allemaal niet zo mooi als een westers vliegveld, maar het werkte en was goed georganiseerd en dat is al een hele prestatie voor nepalezen kan ik je vertellen. De eerste vlucht ging prima en ook de tweede vlucht ging voorspoedig. Tussendoor moest ik 10 uur op Dubai wachten, gelukkig ben ik drie keer de verkeerde kant op gestuurd waardoor het 2,5 uur duurde totdat ik bij mijn goede gate terecht kwam. Dat scheelde alweer wat wachten en Dubai is gigantisch dus ik heb me prima kunnen vermaken op het vliegveld. Het was ontzettend mooi, rook heerlijk en alles was zo netjes en strak. Dat was wel weer even wennen, die overdreven luxe.

Doordat ik zo’n lange overstap had kwam mijn bagage in Düsseldorf als allerlaatste op de band en heb ik dus een uur lang ongeduldig voor de band staan wiebelen. Zenuwachtig om iedereen weer te zien en een knuffel te kunnen geven. Na een uur was het dan toch eindelijk tijd om ze allemaal weer in mijn armen te kunnen sluiten, wat was dat fijn! Maar ook gek en onwennig na zo lang. Op het moment dat ik ze in mijn armen sloot realiseerde ik me hoe lang het geleden was dat ik iemand had geknuffeld en hoe erg ik dat eigenlijk had gemist.

Nu ben ik alweer bijna een week in Nederland. Het is gek hoe normaal het voelt en hoe ik niet eens echt hoefde te wennen. Ik merk wel dat ik een ervaring rijker ben, heel veel ervaringen, en dat hoe normaal het leven ook voelt het ook moeilijk is om me er weer in te wringen. Nu ik dit schrijf ben ik de hele dag in mijn eentje thuis geweest en heb ik wat regel dingetjes gedaan, maar ik verveel me! Voordat ik wegging vond ik het heerlijk om een hele dag niets te doen, lekker netflixen en een beetje aanrommelen. Nu kan ik dat niet meer, ik ben het echt verleerd of moet ik zeggen dat ik ben afgekickt van de elektronica?

Ik betrap mezelf constant op de gedachte aan waar ik heen wil, welk land ik nu wil gaan bezoeken en wat ik daar wil gaan doen. Nu net was ik zelfs al aan het kijken naar goedkope en korte dingen die ik zou kunnen plakken aan de vakantie naar Praag met Jette deze zomer. Je zou dus kunnen zeggen dat ik het reizigersvirus echt te pakken heb.

Nu eerst maar weer met iedereen bijkletsen en afspreken en dan over een paar weken weer aan het werk. Sparen voor mijn volgende reis, of als ik verstandig ben voor mijn studie waar ik me vandaag voor heb ingeschreven.

Tot slot nog wat foto’s van mijn tocht door de Himalaya’s. Of eigenlijk langs de Himalaya’s, niet overdrijven he…

Vorige bericht
Volgende bericht

No Comments

Leave a Reply

CommentLuv badge